การส่งเสริมสุขภาพต่อครอบครัวและชุมชน

การส่งเสริมสุขภาพต่อครอบครัวและชุมชน

ความหมายของการส่งเสริมสุขภาพ

            กฎบัตรออตตาวาได้สรุปความหมายไว้ดังนี้คือ

๑.เป็นกระบวนการเพิ่มความสามารถของบุคคลในการควบคุมปัจจัยต่างๆที่มีผลต่อสุขภาพและพัฒนาสุขภาพของตนเองให้ดีขึ้น

๒.เป็นการให้อำนาจด้านสุขภาพกับประชาชนคือเป็นกระบวนการที่จะทำให้ประชาชนมีอำนาจมากขึ้นในการตัดสินใจและดำเนินกิจกรรมต่างๆที่มีผลต่อสุขภาพของตนเอง

๓.เป็นกิจกรรมที่มุ่งไปสู่สภาวะการเปลี่ยนแปลทางสังคมสิ่งแวดล้อม และ เศรษฐกิจ เพื่อบรรเทาผลกระทบที่มีต่อสุขภาพของสาธารณชนและของบุคคล

๔.เป็นการจัดระบบเพื่อนำแหล่งประโยชน์ต่างๆทั้งด้านการศึกษา สังคม สิ่งแวดล้อมมาใช้เพื่อเกื้อกูลให้บุคคลมีพฤติกรรมสุขภาพที่ดี ลดปัจจัยเสี่ยงต่อการเกิดโรค และเพิ่มสุขภาพ

กฎบัตรออตตาวา

๑.การสร้างนโยบายสาธารณะเพื่อการมีสุขภาพที่ดี(Healthy public policy) ซึ่งจะต้องเน้นการพัฒนาคนเป็นหัวใจสำคัญ โดยระบบต่างๆของประเทศจะต้องสร้างสิ่งแวดล้อมที่เกื้อกูลให้คนได้เกิดจิตสำนึกและเห็นคุณค่าของสุขภาพ

๒.การสร้างสิ่งแวดล้อมเกื้อกูลต่อสุขภาพ(Supportive environment) สิ่งแวดล้อมในที่นี้รวมทั้งด้านกายภาพ ชีวภาพ และทางสังคมเช่นการสุขาภิบาล การปราศจากเชื้อโรค และ พาหนะนำโรค

๓.การเสริมสร้างกิจกรรมชุมชนให้แข็งแรง (Strengthen community action)เป็นการสนับสนุนให้ชุมชนพัฒนาตนเองได้ โดยชุมชนเป็นผู้ตัดสินใจ และจัดการ รวมทั้งระดมทรัพยากรต่างๆ ภายในชุมชน

๔.การพัฒนาทักษาส่วนบุคคล (Develop personal skills) เป็นการเพิ่มพลังอำนาจให้ประชาชนเพื่อให้สามารถควบคุมภาวะสุขภาพและสิ่งแวดล้อมได้ด้วยตนเองมากขึ้นมีทางเลือกมากขึ้น

๕.การปรับเปลี่ยนระบบบริการสุขภาพ (Reoriented health services) เปลี่ยนจากระบบการเชิงรับที่มุ่งรักษา และมุ่งเฉพาะบุคคลมาเป็นเชิงรุกที่เน้นการส่งเสริมสุขภาพ

บทบาทหน้าที่ของเจ้าหน้าที่สุขภาพ

๑.การส่งเสริมพัฒนาให้ประชาชนมีความสามารถ

๒.เป็นตัวกลางประสาน

๓.ให้คำชี้แนะรวมทั้งเป็นปากและเสียง

บทบาทหน้าที่ของประชาชน

๑.ดูแลสุขภาพของตนเอง

๒.ดูแลสุขภาพของครอบครัวที่อบอุ่นเป็นพื้นฐานสำคัญของการมีสุขภาพดีเชื่อถือได้ว่าความสัมพันธ์ที่ดี๓ระดับต่อไปนี้เป็นตัวบ่งชี้ถึงสภาวะสุขภาพที่ดีของครอบครัว คือ

๒.๑. ความสัมพันธ์ของครอบครัวกับคนรอบข้าง เช่นกับเพื่อนบ้านและกับชุมชน

๒.๒. ความสัมพันธ์ของครอบครัวกับระบบย่อย เช่นความสัมพันธ์ของครอบครัวกับระบบเครือญาติของทั้ง ๒ ฝ่าย

๒.๓. ความสัมพันธ์ระหว่างสมาชิกในครอบครัวที่มีความเอื้ออาทรและเป็นทั้งผู้รับและ ผู้ให้

การสร้างเสริมพฤติกรรมสุขภาพที่จำเป็นสำหรับชีวิตตามแนวทางสุขบัญญัติแห่งชาติ

            การมีสุขภาพดีสมบูรณ์ทั้งร่างกายและจิตใจมีชีวิตอยู่ในสังคมอย่างเป็นสุข เป็นความต้องการจำเป็นพื้นฐานของชีวิตที่คนเราทุกคนสามารถแสวงหาได้การที่เราจะมีสุขภาพที่ดีได้นั้น เราจะต้องแสวงหามาด้วยตัวเอง ไม่มีผู้ใดจะปฏิบัติแทนเราได้ดังนั้น สุขบัญญัติ คือ ข้อกำหนดที่ประชาชนทุกคนควรปฏิบัติอย่างสม่ำเสมอจนเป็นสุขนิสัยเพื่อให้มีสุขภาพดีทั้งทางร่างกาย จิตใจ จิตวิญญาณ และสังคม

            สุขบัญญัติ ๑๐ ประการ มีดังนี้

๑.    ดูแลรักษาและของใช้ให้สะอาด

๒.    รักษาฟันให้แข็งแรง และแปรงฟันทุกวันอย่างถูกต้อง

๓.    ล้างมือให้สะอาดก่อนกินอาหารและหลังการขับถ่าย

๔.    กินอาหารสุก สะอาด ปราศจากสารอันตราย และหลีกเลี่ยงอาหารรสจัดสีฉูดฉาด

๕.    งดบุหรี่ สุรา สารเสพย์ติด การพนัน และการสำส่อนทางเพศ

๖.    สร้างความสัมพันธ์ในครอบครัวให้อบอุ่น

๗.    ป้องกันอุบัติภัยด้วยการไม่ประมาท

๘.    ออกกำลังกายสม่ำเสมอ และตรวจสุขภาพประจำปี

๙.    ทำจิตใจให้ร่าเริงแจ่มใส่อยู่เสมอ

๑๐.มีสำนึกต่อส่วนรวม รวมสร้างสรรค์สังคม

            ดังนั้นจะเห็นได้ว่าหากเราได้ฝึกฝนและปฏิบัติตามสุขบัญญัติ๑๐ ประการอย่างต่อเนื่องจนเป็นสุขนิสัยแล้ว จะช่วยนำไปสู่การมีสุขภาพที่ดีตามที่พึงปรารถนา


Member : 
1. ไอริณ ม.6/5 เลขที่ 5
2. ชนิษฐา ม.6/5 เลขที่ 11
3. พลอยรยา ม.6/5 เลขที่ 30